مقدمه اي بر «مالکيت فکري» و «حقوق انتقال دانش فني»
«نوآوري» يعني: «هر فرآيند انجام شده توسط انسان،که با فرآيندهاي قديمي تر از خود، شباهت اساسي نداشته باشد.»، و «دانش فني» know-how (يا «فناوي»technology ) يعني: «هر نوآوري،که تقليد و تکرار آن به توسط انسان متعارف مجهز به ماشين (يعني تقليد و تکرار صنعتي آن)، ممکن باشد و بتواند به ايجاد درآمد مشروع براي وي، منجر گردد (نظير داروسازي و بر خلاف ساحري و ورزش)»، و اقسام اصلي «دانش فني» عبارتند از: «تاليف ادبي و يا هنري و يا علمي»، «اختراع»، «راز صنعتي و يا تجاري»، «طرح صنعتي»، «علامت تجاري و يا خدماتي»، و «انتقال دانش فني» يعني: «هر فرآيندکه موجبات تقليد و يا تکرار يک دانش فني را فراهم کند.» و مالکيت فکري يعني: «دانش بررسي حقوق حاکم بر انتقال دانش فني (يا انتقال فناوري)».
پرسش هاي اصلي که مالکيت فکري به آن پاسخ مي دهد : 1 ـ «آيا از نظر حقوقي، نوآوري مورد نظر «دانش فني» است؟» 2 ـ «در صورت مثبت بودن پاسخ پرسش فوق، آيا از نظر حقوقي، دارنده آن دانش فني مي تواند از طريق انعقاد قرارداد انتقال دانش فني مذکور، درآمد کسب کند؟» 3 ـ «در صورت مثبت بودن پاسخ پرسش فوق، از نظر حقوقي، «بهترين مقدمات و لوازم» انعقاد قرارداد انتقال آن دانش فني، و نيز «بهترين نوع و مفاد» آن قرارداد،کدام هستند؟»
ولين نشست تخصصي مرکز مالکيت فکري و تجاري سازي پارک علم و فناوري دانشگاه تهران، رأس ساعت 8:30 روز چهارشنبه مورخ 16 خرداد ماه 1389 در محل سالن همايشهاي پارک برگزار گرديد