چکيده: نوآوري به مفهوم توانمندي ايجاد تغييرات در محصولات, خدمات, فرآيند ها وروش هاي موجود, به عنوان يک الزام وضرورت, بايد در فرآيند هاي سازماني, برنامه ريزي, تجزيه و تحليل, توليد وارائه کالاها و خدمات... در همه سطوح مورد توجه قرار گيرد تا بقاء و ادامه حيات اين سازمان ها, در جوامع دانش محور تضمين گردد. در اين مقاله به تعبيرات مختلفي که از ايده, خلاقيت, نوآوري و تغيير توسط صاحب نظران ارائه گرديده پرداخته شده وتلاش به عمل آمده تا مدل هاي مشهور در اين زمينه از جمله مدل هاي نوآوري تدريجي_بنيادي, آبرناتي_کلارک, هندرسون_کلارک, زنجيره نوآوري ارزش افزوده, روبرتس_بري, تي سه و نيز مدل هاي پوياي نوآوري مانند آتريک_آبرناتي, چرخه عمر تکنولوژي توشمان _روزنکوف و... به اختصار معرفي ومحدوديت ها وقابليت هاي آنان مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد. در ادامه اين مقاله, الزامات نوآوري در صنعت نفت و ايجاد يک نظام کارآمد براي آن, که فعاليت هاي مربوط به توليد ايده تا تجاري سازي آن را براي گسترش نوآوري سازمان دهي کند, مطرح گرديده است. همچنين با ذکر منابع نوآوري, جايگاه نوآوري در مديريت منابع انساني تشريح شده است. در پايان به استناد وضعيت کنوني صنعت نفت و سند راهبردي پژوهش و فناوري اين صنعت, پيشنهاداتي براي استقرار نظام ياد شده ارائه گرديده است.